“Έρδι Στέφουα” – Ο Στέφος στο καφενείο του Παριώτη, στα Δίδυμα

Καφενείο Παριώτη Δίδυμα

Σεπτέμβρη του 2008 ήρθε στο γραφείο μου, στο Κρανίδι, ο Στέφος ο Αλεξανδρίδης, ο φωτογράφος της Ερμιονίδας (και… νήσων) και με ρώτησε αν θέλω να μου δίνει ιστορίες με τις ανάλογες φωτογραφίες, που κατέγραφαν την καθημερινότητα της επαρχίας,

όπως την είχε βιώσει μέσα από το επάγγελμά του από τις αρχές της δεκαετίας του ’50. Φυσικό και αυτονόητο ήταν να αποδεχτώ την πρότασή του με ιδιαίτερη χαρά. Έτσι, την 1η Οκτωβρίου 2008 δημοσίευσα στον έντυπο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ την πρώτη ιστορία:

Ήταν το 1961. Είχαμε ακόμα ταυτότητες της Κατοχής, του πολέμου. Έπρεπε να τις αλλάξουμε. Η διαταγή έλεγε “ευπρεπώς ενδεδυμένοι”, ήταν καλοκαίρι, ο κόσμος ήταν με τα ξωμάνικα το ίδιο και οι γυναίκες. Τότε πήρα ένα σακάκι δικό μου και μια γραβάτα για τους άνδρες και ένα πουλόβερ με κλειστό λαιμό για τις γυναίκες και ξεκίνησα με το ποδήλατο από το Κρανίδι για τα Δίδυμα, πρώτο σταθμό για τις ταυτότητες.

Τελάλης στα Δίδυμα ήταν ο Παναής. Του δίνω ένα τάληρο και του λέω να φωνάξει. Το μετάφρασε σε αρβανίτικα και άρχισε από το καφενείο του Παριώτη και φώναζε: “Έρδι φωτογράφουα Στέφουα κα Πέτσα παλαβόττ του τζέρ φωτογραφί περ ταυτότητα. Τούτοι κόσμοι έρδι ντε καφενεί Παριώτ του τζερ φωτογραφί”(Ήρθε ο φωτογράφος, ο Στέφος από τις… παλαβές Σπέτσες να τραβήξει φωτογραφίες για ταυτότητες. Όλος ο κόσμος να έρθει στο καφενείο του Παριώτη να βγάλει φωτογραφίες). Και δώσ’ του μέχρι το σχολείο, να το μάθει ο κόσμος και ’γω να τους ντύνω με το σακάκι και τη λαιμαργιά στο λαιμό (γραβάτα) και βγαίναν όλοι καμαρωτοί.

Διδυμιώτες

Δίδυμα 23 – 4 -1963. Βασί­λης Δερματάς, Καρατζίκος Κώστας, Βλάχος Στέφανος

 Στη συνέχεια αυτό έγινε και στα γύρω χωριά μέχρι που ο Διοικητής του Ναυπλίου, βλέποντας το ίδιο σακάκι και την ίδια γραβάτα, παραγγέλνει στον Διοικητή του Κρανιδίου να του αναφέρει μήπως είναι καμία… οργάνωση. Αυτός στέλνει χωροφύλακα και με καλεί στο τμήμα και μου λέει: “Βρε παιδί μου, τι θα γίνει με σένα, έχω βρει τον μπελά μου. Γιατί είναι όλοι με το ίδιο σακάκι και την ίδια γραβάτα;” Του εξηγώ. “Για φέρε μου εδώ τα εργαλεία σου”. Του πάω το σακάκι και τη γραβάτα και τα στέλνει στ’ Ανάπλι και λέει του ανωτέρου του: “Ιδού τα πειστήρια!” Και έτσι έληξε η παρεξήγηση.

Το κακό είναι ότι ούτε τα ξαναείδα, χάθηκαν και αναγκάστηκα και πήρα άλλα.

Για την καταγραφή: Γιώργος Ν. Μουσταΐρας

Φωτογραφίες: Στέφος Αλεξανδρίδης

Στα αρβανίτικα μου έκανε διορθωτικές παρεμβάσεις ο Φουρνιώτης Μηχανικός Αντώνης Αντωνόπουλος. Ο Στέφος, αν και Σπετσιώτης, ήταν πρόσφυγας εκ Καππαδοκίας, Σπαρταλής, και όσο νάναι τα αρβανίτικά του δεν ήταν τόσο τέλεια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s